Feestje
mei 5, 2009
Het gras lijkt opeens veel groener in de mooiste tuin van Rijen. Mr, Caramel en Kruin liggen er tevreden uitgestrekt bij, Spotje springt opgewonden op en neer. Astro glundert. Ze heeft net verteld dat in de geteste haartjes rond de kaalgeschoren plek geen sporen van dofheid meer gevonden zijn. ´Feest´, roept Spotje, ´we organiseren een feest!´. ´Ja’, zegt Astro, ‘maar ik moet nog wel een belangrijke beslissing nemen. Daar moet ik me op voorbereiden.´ ´Eerst feest, dan kun je die beslissing in een positieve stemming nemen. Wat vind je van een blauw/zwart/zilver feest? Jij hebt dan alleen zilver nodig, wij moeten in de modderpoel duiken.’
Astro heeft best zin in een feestje, maar na deze traumatische ervaring wil ze ook haar levensstijl radicaal veranderen. Veel gezonder gaan leven. ‘Een Feng Shui tuin’ oppert Caramel, ‘dat verdeelt de tuin in negen vlakken met verschillende betekenissen en gunstige krachtenvelden. Je hebt water nodig in het oosten, de kleur rood bij de ingang en een aantal spiegelende oppervlakken.’ Dat had ze natuurlijk allemaal opgepikt in die verre Aziatische hangtuin over de sloot. Astro’s oren draaien heen en weer van instemming. ‘Nou’, zegt Spotje, ‘dan geef ik je een rencursus om je conditie op peil te brengen. Je begint met twee minuten rennen, dan twee minuten huppelen en elke dag ren je wat langer.’ Ze gaat het even voordoen en rent een rondje langs de uithoeken van de tuin. Maar al snel worden haar vlekken een soort waas omdat ze zich niet kan inhouden en het toppunt van haar snelheid bereikt. Ze traint namelijk voor de halve marathon. Spotje verdwijnt in een stofwolk uit zicht.
‘Het kan natuurlijk ook rustiger’, zegt Kruin terwijl ze een poot achter haar oren legt. ‘De constrictor pose maakt je spieren soepel.’ Mr wordt zichtbaar kriegel van die wazige adviezen. ‘Kijk, je kunt ook een second opinion vragen aan een specialist. Ik heb hier een lijst met percentages glanssuccessen. De blijvende glans versus terugval in dofheid ratio verschilt aanzienlijk.’ ‘Ik ben eens bij ene dokter Siv geweest,’ zegt Kruin, ‘die deed iets met bio trillingen waarmee hij de staat van je organen kon meten. Ik kreeg een dieet en mocht alleen onbespoten grassen eten van een extra vezelige soort en door de maan bestraald slootwater. Zes weken lang. Daarna zou ik slank, glanzend en vrij van schimmels zijn.’ ‘En, was je slank, glanzend en vrij van schimmels?’ vraagt Astro. ‘Nou, ik heb natuurlijk vrij zware botten en glans kun je moeilijk zien met mijn kruinen. En schimmels heb ik achteraf niet laten meten.’
‘Interessant, maar ik had het dus over specialisten die met hun poten op de grond staan’, zegt Mr. ‘Sja, het gaat erom of ik nog een nabehandeling ga doen met onrijpe giftige bessen’, vertelt Astro. ‘Behoorlijk heftig. Ik verlies dan al mijn haar en ben een tijdje kaal. Het zou de kans dat ik de dofheid terugkrijg misschien iets verkleinen. Maar misschien ook niet en ondertussen is het een paardenmiddel. En ik zie er niet uit.’ ‘Nou’, zegt Mr, ‘sommige vrouwtjes konijnen laten zich expres op bepaalde plekken kaalscheren. In de Brazilian rabbit style. Ze betalen er zelfs grof geld voor, dus ’t is maar hoe je het bekijkt.’
‘Die beslissing moet je overdenken, dus we kunnen ondertussen best een feestje plannen voor een positieve geestelijke instelling.’ Caramel kijkt naar de sloot. ‘Als we een blauw/zwart/zilver feest doen, kan ik wel wat beelden kleien uit zwarte modder. Van die grappige dikke modellen die er wijdpoots bijzitten. Vlaamse naakten.’ Dat had nou weer niemand achter Caramel gezocht. ‘Dan maak ik speciale hapjes’, zegt Spotje die plots weer is opgedoemd zonder na te hijgen, ’pakketjes van malse klaver gerold in donkere boomschors en gedroogd zwart lelieblad met blauwe besjes. Ik heb zelfs een recept waarbij de buitenkant krimpt als ik het pakketje in de warme zon leg zodat de vulling een andere ‘bite’ krijg. Dat is moleculair koken volgens El Balli.’
‘Ok’, haakt Kruin organisatorisch in, ‘wie zetten we op de gastenlijst. Vast je zusje met haar mooie lange poten en schitterend witte knaagtanden. Haas? Die zit misschien niet meer zo strak in zijn vel, maar iedereen valt volgens mij nog voor zijn oude streken. In ieder geval niet mijn broer, daar heeft Spotje te lang mee liggen rommelen. Nieuwe wiptechnieken bespieden is leuk, maar niet in de eigen familie. Misschien nieuw bloed uit de aanpalende tuin? Het is daar wel al een tijd verdacht stil.’
Mr schiet omhoog. ‘Daar woont niemand!’ ‘Hoezo’, vraagt Kruin die nog steeds haar rechterpoot achter haar oren heeft maar zich daar niet van bewust lijkt te zijn, ‘die lui hadden toch over jouw hok geklaagd?’ ‘Laat die nou maar in hun eigen sap gaarkoken’, bitst Mr. ‘Je bedoelt zeker sop?’ Mr doet er het zwijgen toe.
Het begint te schemeren. Astro zit op een verhoogde graspol, de oren als antennes omhoog. Ze mompelt. ‘Staan de antecedenten in het goede huis, wat wordt de baan van de maan…’ Kan ze soms geluiden horen, zelfs als die er niet zijn, die aangeven wat de juiste beslissing is? Ze pakt een tarot berkenblaadje en bestudeert het aandachtig. Ze gaan allemaal gezellig dicht bij Astro zitten. ‘En, kun je er in zien waar ons volgende uitje over de sloot heengaat?’
mei 11, 2009 at 19:06
Maar lieve Astro, moeheid kan toch ook komen van gewoon alle emoties en drukte enzo? Of komt het van de beslissing?
Niet naar de aanpalende tuin gaan hoor. Ik vertel je nog wel waarom. Laat Kruin er maar buiten. Die steekt altijd haar neus in anderkonijns zaken en dat kan ik nu even niet gebruiken.
mei 8, 2009 at 13:01
Nou wat heb ik weer genoten van dit prachtige verhaal! Het wordt steeds mooier en levendiger, het is zonde als het hier bij blijft. Mo het is weer topwerk en de nijnen rond de Buddha vind ik het einde. Zou wel een echte willen, wij met Buddha aan de muur in mijn meditatieruimte straks.
Ik ga mijn verhaal er tussen weven, heb alleen momenteel even een flinke dip gekregen. Eerst inwendige bloeding die er leeker uitgezogen werd met een naald en gisteren dacht ik dat mijn knieen dubbelklpten van de moeheid. Huilend ben ik naar bed gegaan, niet begrijpend dat je opeens zo moe kan zijn. Ik moet wel zeggen dat het onzeker maakt als je opeens in een week achteruit gaat. Normaal heeft iedereen hier wel eens last van maar nu schrik je toch even flink.
Ik ga jullie nog verder info geven over de boeken die ik net gelezen heb. Ze waren top.
Liefs Cynthia
mei 25, 2009 at 21:12
Ha Cyn, hoe is het met je? Ik heb weer een nieuwe episode in mijn hoofd, maar we wachten eigenlijk ook allemaal op jouw stukjes tussendoor. Wat maak je mee, wat voel je, hoe was je helende reis ervaring? Vertel, schrijf het van je af, laat ons meeleven.
Liefs, zoenen!